Ik hou van jullie!

Vier jaren, de tijd is voorbijgevlogen
Vier jaren, de tijd heeft stilgestaan

Vier jaren, ’t is als gisteren
Vier jaren, vol ongeloof, pijn en verdriet

Vier jaren, het gevoel van eenzaamheid
Vier jaren, veel steun en toch zo alleen

Vier jaren, je volzuigend met herinneringen
Vier jaren, zonder kroelen, kussen en zeggen
“Ik hou van jullie”

Maar in gedachten heb ik deze woorden het afgelopen
vier jaar al een miljoen keer tegen jullie gezegd

NU?

Leeg, zonder woorden, een tiende gevoel
’t Was vol, met veel woorden, met een vast doel

Zo druk, gezellig en altijd vol leven
Graag, Back to the Future, 1 seconde weer opnieuw beleven

Dan zouden we nu nog samen zijn en dit grote verdriet niet kennen
Jullie op het voortgezet onderwijs, vele vrienden een hele bende

Vriendinnetjes, sterke verhalen, drummen en voetballen
Lekker thuis keihard met liedjes meelallen

Nu, een ander leven, een andere wereld, zo leeg en zo koud
Want ik mis jullie, de belangrijkste personen waar ik zoveel van houd



Doorgaan

Je moet door…….
Ik weet het……..
Ze zeggen het me……..
Waarom? Waarvoor?

Ja, toch moet je door

Je moet doelen stellen
Lachen is niet verplicht
Ademen wel…..

De tijd tikt door
Ik sta stil…….
Ik kan niet wachten
Tot we weer samen zijn





Liever een kort leven met jullie
Dan jullie nooit hebben mogen leren kennen



Vroeger….



Wat voelden dingen belangrijk
Wat waren dingen belangrijk



Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd
Wat heb ik de afgelopen vier jaar weinig geleefd







Weerzien

Eens zien wij elkaar weer
Vallen wij elkaar lachend in de armen

Wat zullen jullie mij veel te vertellen hebben
Zoveel beleefd en zoveel geleerd

Alles gezien wat wij hier beneden deden
Gezien wat voor een fouten wij hier steeds maken

Straks, ja straks zullen jullie mijn zoons en mijn leraren zijn



Respect

Respect voor elkaar
Voor mensen
Voor dieren
Voor planten
Ja, voor alles dat leeft

Moeilijk hé, respect hebben!





Droom

Wat gewoon leek, lijkt nu wel een droom
Kinderen, ze liefde geven en ze alles leren……

Ze gaan naar school, gaan uit en krijgen een vriendin
Vinden een baan, gaan op zichzelf en stichten een gezin

Wij later Opa en Oma en de kleinkinderen lekker verwennen
Naar een pretpark, lol maken, een dagje gaan zwemmen

Jeeh, wat zijn we trots, wat voelen we ons happy
Nu is de droom verandert in een grote nachtmerrie













Les en Zorro
Sven en Misty


Veel vragen rijzen steeds in mijn hoofd
Hoe gaat het met jullie?
Zijn jullie nu gelukkig?
Hebben jullie veel bekenden gezien?
Werken jullie daar ook?
Is het er zo mooi als ze zeggen?
Zijn de mensen echt lief voor elkaar?

Missen jullie ons ook?

Nu het rouwrumoer rondom jullie is verstomd
de stoet voorbij is - de schuifelende voeten.
Nu voel ik dat er een diepe stilte komt
en in die stilte zal ik jullie ontmoeten.
 
En telkens weer zal ik jullie tegenkomen
We zeggen veels te gauw: Het is voorbij.
Hij heeft alleen jullie lichamen genomen,
niet wie jullie waren of wat èèn van jullie zei.
 
Ik zal nog altijd grapjes met jullie maken
we zullen samen wandelen gaan.
Nu jullie mijn handen niet meer aan kunnen raken
raken jullie mijn hart nog duidelijker aan.
 




Ik heb net een heel erg mooi en lief gedicht van Robin op mijn mail binnengekregen. Hij heeft het zelf geschreven en ik wil het graag met jullie delen;

ik heb dit gedichtje geschreven voor jullie:

dit verdien je niet,
waarom maken juist jullie dit mee.
het is net een droevig lied,
maar niemand zingt mee.
niemand kan het,
iedereen is verdrietig.

na het trainen de ballen in het net,
ze hebben weer gevoetbald en niet zomaar nee, eerwaardig.
ze hebben hun stinkende best gedaan,
nee meer kon echt niet.
het is weer tijd we moeten weer gaan,
het liefst vroeg ik of ze me hier liet.
om de heletijd te blijven voetballen,
verdedigen maar ook aanvallen.

nu kan het niet meer,
niemand wil dit.
en het doet me zeer,
het is alsof ik vastzit.
ik kan niet meer verder,
maar ik wil het wel.
maar toch ben ik dapperder,
dit was mijn laatste duel.
het is ontroerend,
ik wens jullie veel sterkte.
het is hartroerend,
het is alsof iedereen het merkte.

dit is mijn gedicht, Robin






Doof nu het licht en sluit jullie ogen

En vergeet de strijd

Jullie leven hier is omgevlogen

Maar jullie liefde blijft

Maar waar jullie gaan zijn zon en maan gelijk

De kleinste bloem is daar als de hoogste eik

En alle koningen en kinderen zijn daar gelijk

Laat nu die laatste droom maar komen

En wees niet meer bang

Jullie nacht van vrede is gekomen

Na een leven kort of lang

En waar jullie gaan daar is geen haat of pijn

Het heetste vuur wordt dat als van een kaars zo klein

Zoals de zon schijnt na de regen

Zo zal het zijn

En waar jullie gaan daar zullen vriend en vijand samen gaan

Wat stof is zal tot stof vergaan

En elke storm komt weer tot rust daar

Zo zal het gaan

En waar jullie gaan laat ik mijn hart en ziel met jullie meegaan

Jullie taak op aarde is voldaan

Zoals jullie waren in alle liefde

Zo zijn jullie gegaan


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Ik heb gewoon net als vroeger gedaan

Jullie moesten eens weten hoe het leven gewoon is doorgegaan

Niets is veranderd, maar alles is anders

Jullie moesten eens weten wat een leegte jullie achterlieten

Waarom moest ik leven en waarom jullie niet

Hoe gaat het vandaag in niemandsland

Zien jullie ons staan in de mist, in de zon

Waarom moesten jullie naar niemandsland

Genieten jullie nog steeds zoals alleen jullie dat konden

Wat doen jullie in niemandsland

Wachten jullie op mij in niemandsland

Jullie moesten eens weten hoe mooi onze tuin bloeit

Terwijl iedereen zo klaagt dat het weer niet opklaart

Dat de post weer te laat is

De hond verhaart, de benzine te duur en het eten niet gaar is

Er niets op tv is en het leven zo zwaar is

Jullie moesten eens weten wat een onzin jullie achterlieten

Waarom mogen zij leven en waarom jullie niet

Hoe gaat het vandaag in niemandsland

Zien jullie ons staan in de mist, in de zon

Wat doen jullie in niemandsland

Genieten jullie nog steeds zoals alleen jullie dat konden

Wat doen jullie in niemandsland

Wachten jullie op mij in niemandsland

Doodgaan is niet eerlijk weet je

Zo maar weg gaan zonder een teken

Doodgaan is niet eerlijk weet je

Zo maar weg gaan en dan nooit meer een teken

Hoe gaat het vandaag in niemandsland

Zien jullie ons staan in de mist, in de zon

Waarom moesten jullie naar niemandsland

Wachten jullie op mij in niemandsland


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Niet de eenzaamheid

Het alleen zijn

Ach ik ken het en ik ben eraan gewend

De schaamte om mijn tranen

Ik heb het allemaal gehad

Nu de nachten nog

Zonder einde

Maan en sterren

Aan de hemel

Zijn het tekens

Weten jullie wie er wat bedoelt

En de wind waait uit het zuiden

Dus jullie hebben hem al gevoeld

Nu de nachten nog

Zonder einde

(En de waarheid) Oh de waarheid is ik mis jullie als een gek

Overdag ben ik sterk maar oh ik haat dat koude bed

(Geen geheimen) Want geheimen, ach ik wou dat ik ze had

Dat weten jullie best

Denken zal ik weggaan

Alles laten en vergeten wat ik voel

Met de wind mee

Naar het noorden

De dagen lang en zonder doel

Nu de dagen nog

Zonder einde

(Nooit meer) Nooit meer die droom, ze zullen wel komen

Het is en blijft verloren tijd

(Steeds weer) Steeds weer en weer een feit als feit genomen

De zekerheid

Ik ben jullie kwijt

Nu de dagen nog

Zonder einde

In hun kast nog steeds hun kleren

En hun bed al opgemaakt

Wacht nog steeds als andere keren

Tot jullie hoofd het kussen raakt