 |
|
 |
 |
 |
 |
18 jaar
|
|
|
18 Jaar, het had een mijlpaal in jouw leven moeten zijn
Lieve Les,
Hoe raar voelt deze dag sinds gisteren al barstende koppijn jouw bloemen staan er al sinds zaterdag mijn hart bedrukt, het had een mijlpaal moeten zijn
18 jaar, een heel groot feest zo is het altijd de bedoeling geweest
iedereen wordt ouder, dat is toch heel normaal bij Svennie en jou is het toch een heel ander verhaal
ik weet niet goed wat ik met mijn gevoel aan moet ik weet alleen dat het verschrikkelijk pijn doet
ongeloof, onbegrip, het grote gemis 18 jaar moeten worden, de pijn is alles dat er nog is
Als je boven ook nog jarig bent Dan ben je gegroeid tot een hele mooie en grote vent
Toast met Svennie op jouw 18de jaar Ik neem een roseetje en droom van jullie daar
Zonder jullie hier is het leven zo raar gevoelens zo anders, ik leef wel, maar
een lach is geen lach meer een traan doet zo erg pijn een dans zijn nu pasjes 't gevoel niet meer zo fijn
de vlinders in mijn buik, van liefde en trots, die jullie mij gaven was de sjeu van het leven in donkere dagen was de reden om te vechten bij een tegenslag jullie gaven mij die reden, ja, iedere dag
nu zoek ik een reden en vind em niet meer daarom is mijn leven, "het leven" niet meer
Ooit zijn we weer samen halen we ons gemis weer in dan zal ik beamen dat ik de vlinders weer vind
|
Up
|
|