7 jaar, niet te geloven

7 jaar, niet te geloven..........



Lieve Les en Sven,

Dit keer een andere herinnering
't komt door de veranderingen in mijn leven,
die ik de laatste tijd onderging

Nog steeds zijn jullie elke dag in mijn gedachten
En kan ik op ons weerzien eigenlijk niet meer wachten

Maar ik leef ook weer een beetje, ik voel weer
Ik lach, ik huil, nu weer echt, keer op keer

De steen op mijn hart is eraf gevallen
Het bedrukte gevoel
Het timide beleven
Geen uitersten
De pasjes, geen dansen
Dat gevoel is verdwenen
Het is allemaal weer anders met pieken en dalen

Ik heb hier nog het een en ander te doen denk ik maar
anders was ik 7 jaar geleden met jullie meegegaan naar daar

Derek Ogilvie vertelde dat jullie altijd bij mij zijn
Die gedachte maakt mij nederig en klein

Hij vertelde zoveel maar vooral dat jullie willen dat ik leef en geniet
Anders zijn jullie ook niet meer vrolijk maar vol met verdriet

Mijn innerlijke stem wordt hopelijk door jullie gevoed
Want jullie zullen nu vast weten hoe alles moet

Ondanks dat het volgende week al weer 7 jaar geleden is
Ga ik dit weekend naar de Zwarte Cross om te kijken hoe het daar is

Ik wilde jaren rond deze tijd de deur niet meer uit
Zonder jullie maakte het allemaal niet meer uit

Misschien dat ik donderdag weer in een hoekje wil kruipen
Maar ik voel dat het leven zich voor mij weer gaat ontluiken

Lieve schatten, mijn moppies, mijn allesies, mijn leven
Misschien zijn jullie het, die mij nu een beetje rust hebben gegeven

Ik hou van jullie!!!!